اسمعوا لقصت اليتيم ..........
فى ليله مرت من احزان يتيم يبكى من همه
فقد امه وابوه اللى توفوا والقدر مرسوم
يدور فى البشر احساس يدور يبى صدر يضمه
يتيم وكسر الخاطر من افراح الزمن محروم
نسى اقات فرحانه عجز لا يرسم البسمه
بكى ثم اشتكى الوحده يعانى قلبه المحروم
تعب من وحدته والخوف يدور خاله وعمه
ولاكن وينهم عن ها اليتيم اللى صبر لليوم
ان جيت اسال عن احواله يقول ان القدر قسمه
يقول انى جريح الوقت وانا حزنى معى ملزوم
يقول انه شكى جرحه بدون الوالد وامه
يقول انه شكى الايام ترى وش حيلة المظلوم
جبر نفسه على الاحزان جبر نفسه على ظلمه
بقى مع وحدته وبقى الخوف مع همه المكتوم
وازا قولت ابتسم وافرح وشوف الدنيا ملتمه
تنسى حزنك وهمك ترى هزا هو المقسوم
يقول اشلون انا بفرح ولا اقدر على البسمه
اقاسى وقتى المجروح على بحر الحزن واعوم
بقى على حزن ايامه بقى يبكى على همه
عجز لا يرسم الفرحه مدا م ان الحزن مرسوم
|
